Legolas Elf's profile::::.Lonely If Alone.::...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
August 25 กว่าจะไปถึง - - ดีงับ .... ห่างหายจากการอัพสเปสไปเปนเวลานานมาก ๆ แต่ก้อยังไม่ได้ไปไหนน๊ะ
ตามปรกติอยุ่ โดดบ้าง...พอครั้งคราว อิอิ
ก้อเพื่อนชวนไปเที่ยวตอนเค้าฝึกงานเสร็จหนะ+กับไปเราก้อเรียนซัมเมอร์ เสร็จพอดี
เห้อ....และก้อถึงเวลาที่ต้องลา กับพ่อแม่ ตอนนั้นเป็นความรู้สึกที่แปลกมาก ๆ ไม่เคยไปไหนไกล ๆแล้วนั่งเครื่องคนเดียวมาก่อนเลย ไอความรู้สึกแปลก ๆก้อคือความเส้า แต่มันกลับดันมีอีกความรู้สึกเข้ามาแทรกแซงแทน ก้อน๊ะ ไอตื่นเต้นนี่แหละ ทางเดินข้างใน gate ต่าง ๆ มันยาวชิ๊บ เดินไปเดินมาสักพักก้อถึง ที่นั่งรอเครื่อง ....นั่งรอไปก้อดูเอกสารพวกตั๋วเครื่องบินไป เพราะว่าจะต้องไปต่อเครื่องอีก ที่สต๊อกโฮม เพราะว่าสายการบินไทยมันไปไม่ถึง เห้อออ ตอนนั้น ก้อยังตื่นเต้นเรื่องการต่อเครื่องเพราะกัว จะ งงๆ....แล้วก้อถึงเวลา ที่ได้เดินเข้าไปในเครื่องบิน ที่จะบินลัดฟ้าไป สต๊อคโฮม..นั่ง ๆหลับ ๆ เพราะว่าเครื่องบินมันออกตอน เกือบ ตี1 กว่าจะถึงที่นั่นก้อ เช้า ๆ ก่อนเครื่องจะถึงสนามบินก้อได้ดู บรรยากาศที่สต๊อคโฮม มองดูจากเครื่องบินมันช่างสวยจิง ๆ มีแต่หมอก 5555 กุมองม๊ะค่อยเหนอะไรเรย เห็นลาง ๆก้อดูสวยดี พอล้อเเตะที่พื้นในใจก้อคืดว่า "เอาละว๊ะเกือบจะถึงล๊ะ เหลือต่อเครื่องอีกทีของสายการบิน Blue1 " ก้าวแรกที่ได้เดินออกจากเครื่องบินก้อรู้ได้เลยว่าอากาศเย็นแสดดด ตอนนั้นก้อไม่ค่อยที่จะตื่นเต้นแล้วเพราะมัวแต่ตื่นตากับฝรั่งอยู่ อิอิ หล่อ ๆทั้งง้าน ..
โอ้ววววว ก้าวเเรกที่ได้เดินออกจากเครื่องก้อรู้เลยว่าที่นี่อากาศดีมาก ๆ สักพักก้อเดินไปเอากระเป๋า เสร็จก้อต้องไปรับเอาบัตรนักท่องเที่ยวอีก ที่ชื่อ Helsinki Card ก้อเล่นเอาซ๊ะงง กว่าจะหาเจอว่าต้องไปเอาตรงไหน เพราะมันเป็นบัตรลดราคาตาม สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆของนักท่องเที่ยวเฉพาะในเมืองเฮลซิงกิ ซึ่งเพื่อนเค้าจองให้ใว้ เราก้อเลยต้องไปเอา อิอิ ...... พอเสร็จก้อเลยจัดแจงรีบเปลี่ยน ซิมการ์ดเป็นของที่ฟินแลนด์แล้วโทรหาเพื่อน ว่าถึงแว้ววน๊ะจ๊ะ ที่รัก.... สนามบินที่ Helsinki คนเงียบมาก ไม่ต่างจากป่าช้า เอาน๊ะก้อเดินเล่นรอบ ๆสักพัก เดินนานไม่ได้ เพราะว่าจะต้องไปหารถทัวร์ เดินทางต่อไปอีกเมืองนึงอีก เพื่อที่จะไปหาเพื่อน ......ย่างก้าวแรกที่เดินออกจากตัวสนามบิน ก้อรู้ได้ทันทีว่าอากาศมันเยนมาก ๆ เยนสุด ๆทำเอาหนาวซี๊ด....มองดูไปข้างนอก ก้อ งง ว่ากุจะหารถทัวร์เจอมั้ย เพราะว่ามันไม่ค่อยมีคนเลย จะถามใครก้อยังไม่รุ้เลย ตอนนี้เจอทั้งอากาศหนาวเยน+กับความตื่นเต้นอีกครั้งที่จะต้องขึ้นรถทัวร์ รอ ๆๆ ที่ป้ายที่มันจะไป bus station ที่เมือง Tampere เพราะเพื่อนนัดใว้ที่นั่นเพื่อจะเจอกัน ตรงนั้นมีป้ายรถเมล์ โดยรอบ ๆ ก้อเกือบจะ 30ป้ายได้มั้ย เยอะมาก ๆ ตอนนั้นก้อรอไปว่าเมื่อไหร่รถมันจะมาว่า ด้อม ๆมอง ๆอยุ่ได้สักพัก ก้อไม่เหนมีรถมา พอเจอรถคันนึงมา ก้อตื่นเต้นอีกว่าใช่คันนี้ป่ะว๊ะ ดูไปดูมาก้อไม่ใช่นี่หว่า มันไม่ได้จอดตรงป้ายที่เรานั่ง อิอิ ....นั่งไปสักพักก้อมีรถทัวร์คันนึง มันวิ่งเลยไปจอด ป้ายที่ถัดจากเราไปประมาน 20เมตร ตอนนั้นก้อนึกอีกล๊ะว่าจะใช่คันนี้ป่ะว้า.....มอง ๆอีกคนคงลงจากรถคั้นนั้น ว่าจะใช่มั้ย แป๊บนึงก้อเหนคนขับลงมาจากรถ ตอนนั้นเราก้อยืนทำหน้า งง ล๊ะว่ามันจะใช่มั้ยเนี่ย มองสบตากับเค้าอยุ่ในระยะ 20เมตรเหนจะได้ 5555 ต่างคนก้อต่างมองกัน แป๊บนึงก้อได้ยินมันตะโดนอะไรไม่รุ้ รู้แต่ว่าไม่ใช่ภาษาอังกิด กุก้อเอาเเล้วไง งงอีกละสิเนี่ย ไอเราก้อเลยเดินไปหาเค้าพร้อมกับถามว่าใช่รถสายที่ไปเมืองนี้มั้ย ...อ่อๆลืมบอกไป ตอนนั้นเอากระดาษที่เขียน ที่ ๆจะไป เค้าก้อรู้เรื่องน๊ะ แต่ดันพูดไม่ได้ อิอิ
พอเค้าพูด อะไรไม่รู้กับพยักหัว จนเราแน่ใจละว่าเค้าไปที่นีแน่ ๆก้อเลยโล่งอก เค้าเลยชี้ไปที่กระเป๋าเราเเล้วบอกว่า ฮ๊อบ ๆ ๆ แล้วชี้ไปที่นาฬิกาของเค้าเอง เราก้อ งงสิ เลยรีบวิ่งไปเอากระเป๋าให้เค้า ยัดใว้ใต้ท้องรถที่เก็บ อยากจะบอกว่าในรถ ตอนนั้นมีแค่เรากับคนขับเท่านั้นเอง ตอนนั้นก้อกัว ๆเหมือนกันน๊ะ เพราะว่าเค้าก้อพูดอังกิดไม่ได้ พูดได้แต่ภาษาฟิน
ไอเรานั่งไปก้อมองดูข้างทางไป ตอนนั้นนั่งอยุ่ ข้างหน้าด้วย ไม่ไกลจากคนขับมากนัก จู่ ๆคนขับมันก้อพูดอะไรไม่รุ้ไอเราก้อได้แต่ยิ้ม ๆ เค้าก้อยิ้มด้วย ดูไปดูมาเค้าก้ออัธยาสัยดีมาก ไอเราก้อตื่นเต้นอีกเพราะว่าเดี๋ยวจะต้องต่อรถทัวร์อีกคันนึง เพราะว่ารถทัวคันนี้ที่เรานั่งมันจะไปลงแค่แถว ๆหน้าสนามบิน พอถึงบริเวณที่จะต้องลงต่อรถ คนขับเค้าก้อพูดอะไรไม่รุ้อีก ชี้ ๆเราไปที่รถอีกคันนึง ไอเราก้อได้แต่ พยักหัว ๆ อิอิ ก้อคงรู้ว่าต้องขึ้นคันนั้น คนขับก้อไปเอากระเป๋าเราไปใส่ใว้อีกรถคันนึงให้ พร้อมกับไปพูดคุยกับคนขับรถอีกคันนึงแล้วชี้ ๆมาที่เรา ... ในใจก้อนึกว่ามานจะทำมืดีมิร้ายกะกุเป่าว้า...แสด อิอิ ขึ้นรถทัวคันนี้ก็ดีหน่อยเพราะว่า มีผู้โดยสารมานั่งอยุ่บ้าง ตลอดข้างทางที่มอง ๆไป เหมือน ตจว.บ้านเราเลย แต่ของเค้าสวยกว่ามาก
อ่อ ๆ รถเมที่นี้เค้าวิ่งอยุ่ที่ ความเร็ว ไม่มากนักก้อใช้เวลา หลาย ชมอยุ่กว่าจะไปถึง ที่ที่นัดเจอกับเพื่อน ระหว่างเดินทางก้อคิด ๆอยุ่ว่าเมื่อไหร่จะถึงสักที ไอเราก้อดูเวลานั่งนับถอยหลังไปเรื่อย ๆ
-----ลืมบอกไปงับ-เพื่อนที่ไปหาก้อเมย์นี่เองแหละ คงไม่ใช่คนอื่นที่ไหน อิอิ ......... คงไม่ต้องบอกน๊ะว่าครั้งแรกที่ได้เจอกันที่นั่นมันเปนยังไง ปล.ใว้จะกลับมาอัพต่อน๊ะ ขอจบเรื่อง "กว่าจะไปถึง" ใว้จามาเล่าถึงการเดินทางท่องเที่ยวที่นั่นใหม่น๊ะ ดูรูปคร่าว ๆได้ก่อนเลย....
Comments (5)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://good-elf.spaces.live.com/blog/cns!24C2D8E2987F6D72!1149.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|